ورود ثبت

ورود

انجمن مشاوره و آموزش ترک آسان سیگار

logo-nikotin2

جمعه, ۲۷ مهر ۱۳۹۷
Friday, 19 October 2018
سخن روز
بیماری‌اعتیاد،بیماری‌درک است.وقتی قوه‌ادراک مختل‌شود در انتخاب‌دچار سردرگمی‌شده و بدرستی قادربه انتخاب‌های صحیح نیستیم
در برابر نیکوتین عاجزم، امّا در برابر انتخاب های مسئولانه خیر
اگر دعاهای صبحگاهی دوران مصرف نبود به نیکوتینی‌های گمنام راه پیدا نمی‌کردم
با مصرف نکردن نیکوتین ما یاد میگیریم که خودمان را دوست داشته باشیم.
اجبار به مصرف نیکوتین شش برابر قویتر از الکل و قدرت اعتیاد به نیکوتین هم ردیف با هروئین است؟

آگهی روزنامه ایران

روزنامه ایران در راستای آزادی افراد از اسارت نیکوتین اقدام به چاپ متن مصاحبه

با اعضای انجمن نیکوتینی های گمنام ایران در تاریخ 92.12.18 نموده است.

برش روزنامه

ترک سیگار سخت نیست اگر بخواهیم

دودی بدون سود                                                                                                    (زهرا کشوری(

سیگاری هستید. ریه‌هایتان سیاه شده است. سلامتی خانواده را غیر مستقیم نشانه گرفته‌اید. دود سیگارتان به چشم کوچک و بزرگ خانواده می‌رود. سلامتی فرزندتان را به خطر انداخته‌اید.  از سرزنش‌های فامیل و خانواده  خسته‌اید. چند باری هم تلاش کرده‌اید تا سیگار را کنار بگذارید اما نشده است، هر بار پایتان لغزیده و دوباره به دام افتاده‌اید تا از زندگی کام نگیرید. چاره چیست؟ چه کار باید کرد؟
 حق زندگی سالم
شما از کدام سیگاری‌ها هستید؟ آیا همان‌طور که سیگار کشیدن را حق خود می‌دانید داشتن یک زندگی سالم را هم حق خود می‌دانید؟ یک زندگی سالم برای دیگران  چطور؟ انجمن نیکوتینی‌های گمنام پاسخ این سؤال را می‌دهد. داشتن یک زندگی سالم، عاقلانه و آرام حق شماست.  حقی که آنها خود بعد از ورود به انجمن به دست آورده‌اند و حالا سعی می‌کنند تا به دیگران هم راه و چاه را نشان بدهند. همین است که با یک پوشه پر از برنامه و کتاب به روزنامه ایران می‌آیند تا  آدرس انجمن‌های «نیکوتینی گمنام» را به دیگران نشان  بدهند تا با ترک سیگار، از زندگی کام بگیرند. سیگار ابتدای راهی است که به ناکجا آباد ختم می‌شود؛ آنجایی که آخرین ته مانده‌های زندگی را پک می‌زنی و خلاص، یا به دنبال یک اتفاق جادویی هستی تا تمامی وسوسه مصرف به یکباره از بین برود یا یک راه بدون درد. اما جادویی در کار نیست. اینها بهانه است. بهانه ای که آدم را به ورطه وسوسه و مصرف، مصرف و وسوسه می‌کشاند. اما یک جایی باید تصمیم بگیرید و با خود بگویید: «من میل به مصرف ندارم» و با شهامتی که خداوند در ما به وجود آورده با آن روبه‌رو شویم. می‌توانیم در پاسخ به این میل بگوییم: «من به این وسوسه پاسخ مثبت نمی‌دهم.» این قدم نخستی است که برمی‌داری. درست مانند همین پنج عضو انجمن نیکوتینی‌ها که آمده‌اند به روزنامه. پنج عضو. علاقه ندارند نامی از آنها برده شود. اسم کوچکشان لابه لای گفت‌و‌گویشان لو می‌رود. اسم کوچک عیب ندارد. بنابراین هیچ فرقی ندارد. اسمشان علی باشد یا سعید. محمد یا مجید. آنها راه را رفته‌اند. نیکوتین را کنار گذاشته‌اند.  آنها هیچ اجباری هم در پذیرش حرف هایشان ندارند. پیشنهاد می‌دهند. این یک اصل است که همه روی آن توافق دارند. یعنی تکلیف کرده‌اند. برای همین است که می‌گویند انجمن، بهبودی را حمایت می‌کند؛ آن را مطالبه نمی‌کند.
آنها در زندان‌ها، بیمارستان‌ها و کلینیک‌ها به سراغ نیکوتینی‌ها می‌روند، کتاب‌ها و نشریات را به دست آنها می‌رسانند. حالا انجمن نیکوتینی‌ها به زندان هم راه پیدا کرده است. براساس آماری که به روزنامه ایران می‌دهند از  8 هزار زندانی که با نیکوتینی‌های گمنام همقدم شده‌اند، 450نفر نفر به مقصد رسیده‌اند. آماری که آنها در گفت‌و‌گو با روزنامه ایران تأکید می‌کنند آمار کمی نیست. انجمن نیکوتینی‌های گمنام، انجمنی جهانی است. 10 سالی می‌شود که در ایران هم جایگاه پیدا کرده و حالا شورایی منطقه‌ای دارد که هر ماه یکبار در یک استان جمع می‌شوند و تمام سعی آنها رساندن پیام انجمن است؛ پیام
رهایی از نیکوتین. آنها منتظر هر کسی هستند که دنبال راهی برای قطع نیکوتین است.
یکی از اعضا می‌گوید که دو ماه وقت گذاشته و پاک پاک شده است حالا می‌خواهد مسیر انجمن را به دیگران هم نشان بدهد. آنها خیلی ساده حرف می‌زنند. روش خاصی را برای ترک پیشنهاد نمی‌دهند. بارها تأکید می‌کنند. اما یک سری باید‌ها و نباید‌هایی وجود دارد که اشخاص مبتلا به اعتیاد نیکوتین باید آنها را انجام دهند: چای ننوشند، بی‌خیال شیرینی و غذاهای داغ و  ملتهب مانند غذاهای تند شوند، بویژه به سمت الکل اصلاً نروند. یک شرط هم برای حضور در این انجمن دارند؛ این‌که فرد تمایل به ترک داشته باشد. این تمایل یعنی بخش مهمی از راه را رفته ای. جلسه های محلی اما فرق می‌کند. هر روز برگزار می‌شود. یک ساعت وقتت را برای خودت بگذار. کافی است اسم انجمن را جست وجو و نزدیک‌ترین آدرس را به خانه ات پیدا کنی. مسجد محل، کتابخانه یا جایی که شهرداری می‌دهد. البته آنها می‌گویند به هیچ جا وابسته نیستند. هیچ پولی از عضوها نمی‌گیرند. نخستین و تنها شرط حضور هر فرد در این انجمن تمایل به ترک است و افراد باید با میل خود در این جلسات حضور پیدا کنند. در  جلسه های ما حتی افرادی هم هستند که سیگار را ترک نکرده‌اند و هنوز
مصرف کننده هستند.
یکی دیگر از اعضا می‌گوید: «هرکس که تمایل دارد از اسارت نیکوتین رها شود می‌تواند به انجمن نیکوتینی‌های گمنام بپیوندد. تمایل چیزی است که همه اعضا آن را دارند. اعضای انجمن نیکوتینی‌های گمنام از‌نژاد، جنسیت، ملیت، شغل، درآمد و مذاهب مختلف هستند. ما به عنوان اعضای نیکوتینی‌های گمنام به تفاوت‌های یکدیگر توجه نمی‌کنیم و بر تمایل مشترک مان که رهایی از نیکوتین است، متمرکز می‌شویم. هدف اصلی ما حمایت از کسانی است که سعی در رهایی از نیکوتین دارند.»
 هزینه‌های بی‌پایان
هزینه‌های دودی که به جان زندگی می‌افتد تنها به خرید سیگار منتهی نمی‌شود. درمان بیماری خود فرد، خانواده‌ و اختلاف‌ها که دودشان از کنده نیکوتین بلند می‌شود را هم باید اضافه کرد. جوان است. از 12 سالگی سیگار کشیده است. تأکید می‌کند که هزینه‌های سیگار را تنها به سیگارخریدن محدود نکنند. تجربه خودش را می‌گوید. وقتی یک سیگاری سرما می‌خورد، خوب نمی‌شود. این انجمن دارای 12 مرحله یا گام است که بیشتر جنبه درونی دارد. اعضای جدید افرادی را به عنوان راهنما انتخاب می‌کنند تا در گذراندن این مرحله‌ها کمک‌شان کنند. راهنمایان کسانی هستند که قبلاً این 12 مرحله را با موفقیت طی کرده‌اند و ما به آنها رهجو می‌گوییم یعنی شخصی که راه شما را طی می‌کند. این انجمن به صورت زنجیر به یکدیگر وصل است برای مثال، من راهنمایی دارم که راهنمای من، خودش دارای راهنمای دیگری است. به عقیده ما اکثراً افرادی که به سمت نیکوتین و مواد مخدر می‌روند دچار یک خلأ روحی هستند و برای پر کردن خلأهای روحی شان باید یک سری پیش زمینه‌هایی را مهیا کنند تا با این نیرو بهتر آشنا شوند. در این انجمن تأکید زیادی بر این 12 گام دارند زیرا بیشتر به مسائل روحی و روانی فرد می‌پردازد و از این طریق می‌توانند به مرور زمان خلأهای درونی افراد را پر کنند تا اعضا راحت‌تر بتوانند مصرف نیکوتین را کنار بگذارند.
یک عضو دیگر انجمن هم می‌گوید: برای برداشتن قدم‌ها، داشتن یک راهنما در برنامه ضروری است. راهنما، شما را در کارکرد قدم‌های 12گانه راهنمایی می‌کند. راهنماها معمولاًکسانی هستند که از تجربیات قبل و بعد از مصرف‌شان می‌گویند و با موفقیت مصرف نیکوتین  را قطع کرده‌اند. این افراد مایلند تجربه‌شان را بر اساس رابطه متقابل با دیگر اعضا به مشارکت بگذارند.
یکی دیگرشان جانباز جنگ است.  30سال نتوانسته بود سیگار را ترک کند. پزشکش حجت را بر او تمام کرده بود، سیگار بکشی دود می‌شوی، تمام. ریه‌اش کم آورده بود. هم‌اکنون 7 سال است که ترک کرده، در همان جلسه اول تصمیمش را می‌گیرد به  شش جلسه  که می‌رسد دیگر پاک شده است.
 12 گام  تا رهایی
نیکوتینی‌های گمنام 12 گام را پیش پای کسانی می‌گذارند که رؤیاهای زندگی را حلقه حلقه دود می‌کند. 12 گامی که می‌تواند به هرکسی که می‌خواهد از دست نیکوتین رها شود کمک کند.  
 قدم اول: پذیرفتیم در برابر نیکوتین عاجز بودیم که اختیار زندگی از دست مان خارج شده بود.
قدم دوم: به این باور رسیدیم که یک نیروی برتر می‌تواند سلامت عقل را به ما بازگرداند.
قدم سوم: ما تصمیم گرفتیم اراده و زندگی مان را به مراقبت خداوندی که درک می‌کردیم، بسپاریم.
قدم چهارم: ما یک ترازنامه اخلاقی، جست وجوگرانه و بی‌باکانه از خود تهیه کردیم.
قدم پنجم: ما چگونگی دقیق خطاهای مان را در برابر خداوند، خود و یک انسان دیگر پذیرفتیم.
قدم ششم: ما آمادگی کامل پیدا کردیم تا خداوند تمامی این نواقص شخصیتی ما را برطرف کند.
قدم هفتم: عاجزانه از او خواستیم کمبود فضایل اخلاقی ما را مرتفع کند.
  قدم هشتم: فهرستی از تمام کسانی که به آنها آسیب رسانده بودیم، تهیه کردیم و خواستار جبران خسارت آنها شدیم.
قدم نهم: ما در هرجا که امکان داشت از این افراد جبران خسارت کردیم، مگر مواردی که اجرای این امر به ایشان یا دیگران آسیب برساند.
قدم دهم: ما به تهیه ترازنامه شخصی خود ادامه دادیم و هرگاه اشتباه می‌کردیم به سرعت آن را می‌پذیرفتیم.
قدم یازدهم: ما از راه دعا و مراقبه خواهان ارتقای رابطه آگاهانه خود با خداوندی که درک می‌کردیم شده و فقط جویای آگاهی از خواست او برای خود و قدرت اجرایش شدیم.
قدم دوازدهم: با بیداری روحانی حاصل از برداشتن این قدم‌ها کوشیدیم این پیام را به نیکوتینی‌های دیگر برسانیم و این اصول را در تمام امور زندگی خود به اجرا درآوریم.
یکی دیگر از اعضا هم می‌گوید: ما یک سازمان پزشکی نیستیم. آنچه داریم، تجربیات شخصی ما در رابطه با وابستگی به نیکوتین و فرآیند رهایی از آن است. یکی از ویژگی‌های انجمن ما این است که برای ترک دادن افراد از هیچ دارویی استفاده نمی‌کنند. حتی به عقیده ما دوره‌های ترک نیکوتین یک دوره نقاهت 21 روزه دارد. در این دوره آثار سم‌های واردشده در جسم فرد از بین می‌رود. هفت روز اول شامل مشکلات جسمانی است و بعد از آن هفت روز دوم است که بیشتر از لحاظ روحی و روانی به افراد فشار وارد می‌کند اما در هفت روز سوم برخی اتفاق‌های معنوی در افرادی که ترک کرده‌اند به وجود می‌آید. جلسات ما در اکثر نقاط ایران تشکیل می‌شود. اعضای این گروه در ایران بالغ بر 30هزار نفر است که هم شامل آقایان است و هم بانوان. این انجمن در هر سنی عضو می‌پذیرد از فرد 15 ساله عضو می‌شود تا 90 ساله. جلسات به صورت مختلط تشکیل نمی‌شود اما گاهی اوقات در فرهنگسراها جلسات گروهی با حضور هر دو گروه تشکیل می‌شوند.
نیکوتینی‌های گمنام یک انجمن همیاری از زنان و مردانی است که به یکدیگر کمک می‌کنند تا یک زندگی رها از نیکوتین را تجربه کنند. ما تجربه‌هایمان را با یکدیگر به مشارکت می‌گذاریم و این گونه می‌توانیم از این اعتیاد قدرتمند رهایی پیدا کنیم. تنها لازمه عضویت در نیکوتینی‌های گمنام تمایل به قطع مصرف نیکوتین است و برای عضویت، هزینه یا شهریه‌ای دریافت نمی‌شود. در این انجمن از هر سنی عضو می‌پذیرند اما اغلب افرادی که عضو انجمن ما می‌شوند جوانان 19 تا 23 سال هستند.
آنها می‌گویند ما برای معرفی این انجمن از تبلیغات خاصی استفاده نمی‌کنیم زیرا ممکن است انجمن از هدف اصلی‌اش دور شود و بیشتر جنبه نمادین به خود بگیرد. به همین دلیل بیشتر تبلیغات ما به صورت سینه به سینه است و اعضای انجمن از طریق دوستان و آشنایان شان با این انجمن آشنا می‌شوند. به عنوان مثال من زمانی که در محیط کارم می‌بینم که بعضی از دوستانم نیکوتین مصرف می‌کنند یک سری از جزوه‌های جلسات نیکوتین را به آنها نشان می‌دهم. علاوه بر آن اطلاعاتی را که در ارتباط با انجمن دارم در اختیار آنها می‌گذارم و به آنها پیشنهاد می‌کنم برای رهایی از این ماده مضر در این انجمن عضو شوند. زیرا می‌دانم همان گونه که اعضای انجمن به من کمک کردند به آنها هم کمک می‌کنند تا در مسیر درستی قرار بگیرند. ما در این انجمن از هیچ مکانی کمک مالی نمی‌گیریم و همه هزینه‌ها توسط اعضای گروه پرداخت می‌شود. برای مثال تمام هزینه جلساتی که تشکیل می‌دهیم از هزینه اجاره جا گرفته تا قند و چای که در آن مصرف می‌شود بر عهده اعضا است. برای پرداخت هزینه‌ها هیچ نرخ مشخصی وجود ندارد و هرکس در حد توانش کمک می‌کند مثلاً از صد تومان گرفته تا صد هزار تومان.
آنها  12 سنت هم دارند که سنت‌هایشان بر پیام اصلی انجمن که حمایت از مصرف‌کننده نیکوتین در جست وجوی بهبودی است، تمرکز دارد. این دستورالعمل‌ها به هر عضو اطمینان می‌دهد که در هر جلسه از اصول یکسان برخوردار شود. برای پی بردن به این سنت کافی است سری به انجمن محل خود بزنید. جست وجو در اینترنت شما را برای پیدا کردن محل کمک می کند. منافع مشترک ما باید در رأس قرار گیرد. بهبودی شخصی به وحدت نیکوتینی‌های گمنام بستگی دارد.

شما مجاز به درج دیدگاه نیستید! شاید باید در سایت عضو و یا وارد شوید.